ترفند طراحان برای اضافه کردن شخصیت به یک آپارتمان بی روح

محل زندگی دنیل سینگاری (Daniel Cingari) به یک طراح برای دست به سر ورویش کشیدن نیاز داشت و برای همین رایان لاوسون (Ryan Lowson) به کمک او آمد.

ترفند طراحان برای اضافه کردن شخصیت به یک آپارتمان بی روح

دنیل سینگاری یک مدیر تولید است و 15 سال اخیر را در تعداد زیادی آپارتمان به سر برده است. اما وقتی او این مورد را در نیویورک سیتی در مجاورت منطقه چلسی (Chelsea) یافت فهمید که باید این یکی را نگه دارد. بی شوخی باید گفت این آپارتمان هیچ ویژگی خاصی نداشت او می گوید:

« هیچ جزئیات معماری به چشم نمی خورد و نورپردازی نئونش هم افتضاح بود. به طور خلاصه می گویم انگار یک جعبه زندگی سفید کسل کننده و دلگیر بود».

البته ظرفیت آن را داشت که به جای بهتری تبدیل شود بخصوص با توجه به اینکه پنجره هایش به سمت مدرسه عالی الهیات باز می شدند و دن هم فضای کلی خانه را دنج و رنگارنگ می دید و حس تعلق به آن در وجودش ایجاد شده بود.

بنابراین او با طراح داخلی به نام رایان لاوسون تماس گرفت کسی که 10 سال بود با او رفاقت داشت و تقاضای کمک کرد. به نظر رایان دنیل یک شخص واقعا شیک پسند و خلاق است. او می گوید:

«وقتی صحبتمان را در مورد نحوه انجام این کارها شروع کردیم کاملا مشخص بود که قصد ما ایجاد یک مجموعه منتخبی است که مناسب این فضا باشد اما بتواند با خود دنیل هرجا که او می رود همراهی نماید».

ترفند طراحان برای اضافه کردن شخصیت به یک آپارتمان بی روح

از نظر دنیل کاناپه ها در حد نو بودند اما در یک روکش قرمز ترسناک پیچیده شده بودند و تهشان هم شکننده بود.

او از شکل و شمایل کاناپه ها راضی بود اما باید از نو آن ها را در روکشی با رنگ ملایم و از جنس الیاف کتانی می پیچید.

آویزهای نصب شده که هنر دست هریت کاراسین (Harriet Karasin)  هستند را هر دوی آن ها دوست داشتند و این آویزها همیشه محل صحبت برای بازدیدکننده ها می شوند.

 

آن ها کار را از چیزی شروع کردند که از قبل مال دنیل بود، اولین صندلی درست شده توسط میشل دی لوچی (Michele De Lucchi) با طراحی معروف ممفیسی (Memphis) و چارچوب آهنی گرد آن و رنگ آمیزی آبیش را به عنوان یک نقطه عطف برای سایر انتخاب هایشان در نظر گرفتند. دنیل می گوید:

«یک ظاهر متمایز و در عین حال سرزنده از آن پیش چشم های ما شکل گرفته بود و به محض اینکه این تصویر در ذهنمان شکل گرفت رایان توانست قطعات مختلف را کنار هم چیده و تصویری کلی از آنچه باید انجام می شد ترسیم کند».

آن ها با یکدیگر سراغ سمساری ها می رفتند و حراجی های ایالتی را دنبال کردند و به دنبال لوازمی بودند که داستان های جالبی در موردشان وجود داشت و شخصیت روشنی داشتند.

بعد در فضایی خودمانی در مورد یافته هایشان بحث و تبادل نظر می کردند مثلا هنگام خوردن شام با قدرت مخالفت برابر برای رد مواردی که از اهداف مشترکشان زیادی دور بود.

ترفند طراحان برای اضافه کردن شخصیت به یک آپارتمان بی روح

لوستر چتری ساخته دست جیمی هایون (Jaime Hayon) که از دهه 70 میلادی بالای میز ناهارخوری دایره ای از جنس مرمر و آلیاژ کروم آویزان بوده و با صندلی های مدل Gio Ponti تناسب خوبی داشت.

 

دنیل در ادامه می گوید:

«من تمام طول روز را با افراد خلاق کار می کنم پس می فهمم که حد و مرز نظراتم تا کجا باید باشد. به هرحال این کارها در تخصص رایان است و من فرق زیادی با او دارم». و رایان هم اضافه می کند که:

«من واقعا ممنون هستم که اولین کلمه ای که از دهان دوستم خارج شد کلمه نه نبود».

دیوارهای پوشیده از کاغذدیواری هایی با نقاشی های سبک ژاپنی در اتاق نشیمن یک بله واقعی به ما داد همینطور مجسمه ساخته شده از دکمه توسط کلار گراهام (Clare Graham).

اما صحنه ای که آشپزخانه را از اتاق ناهارخوری جدا می کرد بیشتر شبیه یک تصمیم گیری سرسری و بی برنامه بود. دنیل با خنده خاطرنشان می کند که:

«یک پرده با رشته های آویزان آهنی این جداسازی را انجام می داد و او واقعا فکر کرد که این پرده همه چیز را تنگ و دلگیر نشان می دهد.

ولی من فکر می کنم این پرده اولین چیزی است که وقتی وارد آپارتمان می شوید به چشمتان می خورد و دوم اینکه من مجبور بودم هربار که می خواستم بروم به آشپزخانه و لیوانی آب بخورم این پرده سنگین آهنی را کنار بزنم. در نتیجه با پذیرش آن به عنوان یک راهکار طراحی چالش درست می شد اما حالا فکر می کنم واقعا چیز خوبی بوده است».

ترفند طراحان برای اضافه کردن شخصیت به یک آپارتمان بی روح

رایان می گوید:

«اولین صندلی در واقع نقطه عطف شروع کل پروسه طراحی بود و مجسمه دکمه ای در واقع پاسخی بود به اینکه نمی خواهیم صرفا به گیاه کناریش بچسبد».

 

رایان در این رابطه می گوید:

«این نوع پرده بین اتاقی نوعی آویزهای موجی هستند و اساسا از جنس دانه های استیلی هستند که انگار به نخ کشیده شده اند.

اگر باعث سرگرمی دنیل می شود باید بگویم این پرده سنگین مانع از دیده شدن آشپزخانه از اتاق ناهارخوری می شود و سرمایه گذاری خیلی بزرگی هم نیست».

این تیم دونفره هیچ مهلت نهایی برای اتمام این فرایند مشخص نکردند و حدود 2 سال طول کشید که آن را به اتمام برسانند و زمستان گذشته سر و ته کار را جمع کردند. رایان می گوید:

«بهترین طراحی زمانی اتفاق می افتد که شما با حوصله برایش وقت بگذارید و تعیین کنید که می خواهید چطور و در چه فضایی با چیزی زندگی کنید».

هنوز هم هیچ جزئیات معماری به چشم نمی خورد اما همینطور هم اثری از نورپردازی های نئونی دیگر نیست. دیوارها به رنگ سایه روشن مایل به سفید از نو رنگ آمیزی شده اند و سایر چیزها تماما منعکس کننده سبک و سلیقه دنیل است و محلی را خلاصه می کند که تا هر زمان ممکن باعث می شود او در آنجا حس راحتی داشته باشد و آنجا را خانه خود بداند.

ترفند طراحان برای اضافه کردن شخصیت به یک آپارتمان بی روح

دو چراغ خواب به سبک قدیمی زرد رنگ در دو طرف تختخواب دنیل قرار گرفته اند. رایان خاطر نشان می کند که این چراغ خواب ها ایتالیایی بوده و محفظه آن ها از جنس فلز فشرده ای است که به رنگ سفید رنگ آمیزی شده است. کاردستی بالای تخت توسط یک زن و شوهر هنرمند درست شده و خمیر کاغذ آن مدل دهی و رنگ آمیزی شده است.

 

دنیل می گوید:

«بزرگ ترین موفقیت در این آپارتمان این است که تمام این لوازم و اسباب قابل حمل به جای دیگر هستند. چون اگر فردا من مجبور به نقل مکان باشم می توانم تمام این مجموعه آماده را با خودم ببرم و هنوز هم تاثیرگذاری خود را در محیط جدید حفظ خواهند کرد بنابراین واقعا می گویم که تمام این طراحی و نحوه دکوربندی ربطی به خود آپارتمان ندارند».

ترفند طراحان برای اضافه کردن شخصیت به یک آپارتمان بی روح

رایان توضیح می دهد که چراغ زمینی با کاغذدیواری های چاپی ژاپنی پوشیده شده بود و با پرده منقوش ژاپنی آویزان پشت سرش هماهنگی داشت.

کارهایی که توسط خودشان انجام شد:

 

احتمالا همه شما دوست دارید اپارتمان های اجاره ای با دیوارهای زرد رنگ پریده را از نو رنگ آمیزی کنید و رایان می گوید که همین کار خودش مجوزی است برای ایجاد یک سری تغییرات کلی در داخل خانه ها. او در ادامه می افزاید که:

«لازم نیست کاری فانتزی یا پیچیده انجام دهید. انتخاب یک رنگ مناسب باعث می شود وسیله ای که برای خانه تان انتخاب کرده اید خودش معرف درستی برای ابتکار عمل شما باشد. این انتخاب ها نشان دهنده نیات شما است».

برای خوب به نظر رسیدن جای روشنایی های خانه را عوض کنید: از نظر رایان خوب است که در آپارتمان های اجاره ای جای نورپردازی های خانه عوض شوند بخصوص اگر نوع روشنایی لامپ های نئونی یا مهتابی باشد. او در ادامه می افزاید که:

«این لامپ ها چیزی هستند که همراه شما همه جا می روند و حتما هم لازم نیست از نوع گران باشند. در کنار به روز کردن رنگ آمیزی کل خانه این کار واقعا آسان محسوب می شود».

اصلاح پنجره ها را به عنوان اثر معماری در نظر بگیرید: رایان می گوید:

«ما روکش های کتانی به عنوان پرده به پنجره ها اضافه کردیم که با چارچوب آن ها همخوانی داشت و در عین حال مقرون به صرفه بودند. این آپارتمان هیچ نوع جزئیات معماری در خود نداشت و این پرده ها مقداری جذابیت به پنجره ها افزود طوری که انگار پنجره ها در طول دیوار گسترش یافته باشند و آن ها را بزرگ تر نشان می داد. این یک ترفند ساده دیگر است و من آن ها را خارج از علاقه ام سفارش دادم».

تعدادی قالیچه تهیه کنید

«به محض اینکه ایده مورد نظرمان در مورد اینکه فضا باید چگونه باشد تکمیل شد ما اقدام به تهیه قالیچه های دستباف کردیم. آن یکی در اتاق نشیمن کلاسیک است و روزی می توان در اتاق خواب یا اتاق غذاخوری از آن استفاده کرد. اما اگر حتی کسی قالیچه های دستباف تهیه نکند باید روفرشی هایی شبیه قالیچه تهیه کند که مناسب فضای خانه شان باشد. کف اتاق ها لازم است با چیزی پوشانده شوند».

ترفند طراحان برای اضافه کردن شخصیت به یک آپارتمان بی روح

این تیم دو نفره یک پایه نگهدار متعلق به دهه 80 میلادی برای میز قهوه خوری تهیه کردند که میز رویش از جنس شیشه ضخیم تیره رنگ بود.

دسته‌ها: سبک زندگی

۰ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *